Lan sabahten beri koşturuyodum. İlk önce saat dokuz buçukta dersaneye gittik Büşra'yla. -büşra: Daimi 1 numaralı kankam- Ordan hoca bize bi liste çıkardı. Ama optiklerin arkasına çıkardılar. Bizim dersane çok pinti. Sonra okula gittik. Müdür yardımcısıyla konuştuk ki oda benim kankamdır. Tıpkı filmlerdeki gibi lan bana 66 Ayşegül dedi. Şey ya benim numaram 66 çünkü okulun ilk açıldığı yıl bende 1'e başlamıştım o yüzden numaram küçük. 10 yaşımdaki kardeşim de benimle aynı okula gidiyordu. Ama geç kaydolduğu için numarası 1024'tü ve mercimek kadar beyniyle benle dalga geçiyodu. Herneyse konuştuk biraz sonra dedi ki hangi gerizekalı hoca yaptı bu listeyi. Ben de dersanede yaptılar hocaaam dedim. Sonra yeni bi liste yaptı kendisi. Sonra dedi ki bi veli bi de 5 mülyon getirin. Bizde gittik işte büşranın evi de bizim evin karşısında. Onların cenaza varmış ailesi gitti. Benim de ablam yoktu annem hastaydı babamda işteydi. Velisiz kalmıştık yani. Ha bi de form vermişti hoca. Babama verdim doldurdu felan. Bizde gittik büşranın yengesinin kızını aldık. Sonra gittik geri döndük çünkü ben parayı unuttum. Sonra makbuz felan aldık. Ya işte 5 kere okula bi kere de dersaneye gittim. Aşırı yorucuydu. Ama insanın elinde evraklarla dolaşması kadar gurur verici bişi yok. Yeminlen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder